Καφές με τον Ιάσονα 219
Καλημέρα,
Σε περιμένω και σήμερα για το καφεδάκι μας.
Απόψε τα ρολόγια γυρίζουν μία ώρα πίσω.
Αύριο το πρωί θα έχουμε μια ολόκληρη ώρα δώρο... κι εγώ ξέρω ήδη πού θα τη δώσω. Θα σου πω παρακάτω, στο εργαλείο της εβδομάδας.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ REPEAT
Menahem Pressler - Chopin Nocturne No. 20
Τελείωσε.
Μείνε λίγο εδώ.
Αυτό το κομμάτι δεν έχει βγει από το κεφάλι μου όλη την εβδομάδα.
Τον λένε Μεναχέμ Πρέσλερ και εδώ είναι σχεδόν ενενήντα πέντε χρονών. Βερολίνο, 2018.
Στα δεκαπέντε του είχε φύγει κυνηγημένος από τη Γερμανία με την οικογένειά του, και οι παππούδες του χάθηκαν στα στρατόπεδα.
Σχεδόν ογδόντα χρόνια μετά, στην ίδια χώρα, κάθεται στο πιάνο και παίζει Σοπέν τόσο σιγά... που νιώθεις ότι μιλάει μόνο σε σένα.
Ο Σοπέν το έγραψε στα είκοσί του, μακριά από το σπίτι του, για να το μελετάει η αδερφή του.
Κοίτα τα χέρια του. Δεν παίζει για να εντυπωσιάσει κανέναν... παίζει για να εκφραστεί.
ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΒΑΛΕ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ
Το εργοστάσιο που μοιάζει με χωριό
Άνοιξέ το dezeen.com
Πριν από λίγες μέρες οι Βρετανοί αρχιτέκτονες διάλεξαν, όπως κάνουν κάθε δύο χρόνια, το καλύτερο νέο κτίριο του κόσμου.
Και δεν ήταν ένα μουσείο, ούτε ένας ουρανοξύστης. Ήταν ένα εργοστάσιο χαλιών στο Μπαγκλαντές.
Εκεί δουλεύουν περίπου πέντε χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότερες γυναίκες. Και το κτίριο το σχεδίασαν γι' αυτές. Αυλές, κήποι, βαθιές βεράντες, φως και αέρας παντού. Παιδικός σταθμός στην ταράτσα και γιατρός μέσα στο κτίριο.
Οι αρχιτέκτονες πήραν την ιδέα από τα παραδοσιακά σπίτια της Βεγγάλης, με τις αυλές και τις βεράντες τους.
Κοιτούσα τις φωτογραφίες και σκεφτόμουν πόσες ώρες της ζωής μας περνάμε σε χώρους που δεν τους σκέφτηκε κανείς για εμάς... και πόσο αλλάζει μια μέρα όταν κάποιος το κάνει.
Άνοιξέ το dezeen.com
ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ
Σαράντα πέντε χιλιόμετρα στον Άρη
Τελείωσε.
Μείνε λίγο εδώ.
Πριν από δύο εβδομάδες περίπου, κάπου στον Άρη, ένα ρομπότ σε μέγεθος αυτοκινήτου έσπασε ένα ρεκόρ. Χωρίς καμία φασαρία.
Το Perseverance έχει διανύσει πια σαράντα πέντε χιλιόμετρα. Καμία άλλη μηχανή δεν έχει πάει τόσο μακριά πάνω στο έδαφος άλλου κόσμου.
Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν του Opportunity, ενός ρόβερ που το έστειλαν για ενενήντα μέρες... και άντεξε σχεδόν δεκαπέντε χρόνια.
Το βίντεο κρατάει λιγότερο από δύο λεπτά και δείχνει ολόκληρη τη διαδρομή του, χωρίς λόγια.
Κάνε έναν λογαριασμό μαζί μου. Σαράντα πέντε χιλιόμετρα σε πεντέμισι χρόνια βγαίνουν περίπου είκοσι μέτρα τη μέρα.
Εμένα μου θύμισε ότι έτσι γίνονται τα μεγάλα πράγματα. Με μικρά βήματα, κάθε μέρα, ακόμα κι όταν δεν κοιτάει κανείς...
ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ
Γύρνα τη Γη και άκου
Άνοιξέ το radio.garden
Το Radio Garden. Ανοίγεις τη σελίδα και βλέπεις τη Γη γεμάτη πράσινες τελίτσες.
Κάθε τελίτσα είναι ένας ραδιοφωνικός σταθμός που παίζει εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Την πατάς και ακούς.
Ένα λεπτό είσαι σε μια πρωινή εκπομπή στη Λισαβόνα και το επόμενο σε ένα τζαζ ραδιόφωνο στη Νέα Ορλεάνη.
Πάνω από σαράντα χιλιάδες σταθμοί, δωρεάν, χωρίς λογαριασμό. Υπάρχει και σε εφαρμογή για το κινητό.
Αυτό λοιπόν θα κάνω την ώρα που μας χαρίζεται απόψε... Καφές στο χέρι και μια βόλτα γύρω από τη Γη, με το δάχτυλο.
(Δεν έχω σχέση μαζί τους, ούτε εμπορική ούτε προσωπική.)
Άνοιξέ το radio.garden
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΠΟΥ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΣΑ
«Ο ρυθμός και η αρμονία εισχωρούν, περισσότερο από καθετί, στα βάθη της ψυχής και την αγγίζουν πιο δυνατά απ' όλα.»Πλάτων, «Πολιτεία»
Να έχεις ένα όμορφο ΣΚ.
Ιάσονας